Mooi uitgebloeid

kaardebol
Kaardenbol                                    foto MvL

Uitgebloeid is niet lelijk. Sommige bloemen zijn dan juist op hun mooist. Zie de kaardenbol (dipsacus fullonum). Hoewel een bloeiende kaardenbol ook bijzonder is, zeker het begin van de bloei: vanuit het midden van de nog groene bol verschijnen in juli kleine lila bloempjes die zich vervolgens naar boven en beneden uitspreiden totdat de bol helemaal paars is gekleurd. Toch vind ik  de uitgebloeide kaardenbol meer hebben, zowel in een vaas als in het landschap. Vooral als er dauw of sneeuw op ligt, dan worden ze opeens heel kwetsbaar, terwijl alles aan de plant prikt: stekels aan het blad, stekels op de stengel en flinke stekels op z’n bol.Wees dus gewaarschuwd, niet bepaald een bloem om zonder handschoen aan te pakken.

Dat is anders met uitgebloeide tulpen. Het blad van de uitgebloeide Franse tulp is bijna zijde zacht. Eigenlijk is de tulp het schoonst net voordat zij haar kroonbladen laat vallen.

franse-tulp
Franse tulp                        MvL

 

Visgeluk

vis-restaurant
aquarium bij Droog                    foto: MvL

In ons huis zie je af en toe een vis, meestal op een verscholen plek. Ze zijn van hout, steen, geschilderd of gewoon getekend. Het lijkt een geheime opdracht waar mijn huisgenoten niets van weten. En misschien maar beter ook, opdat ze me anders weer hard uitlachen. Ooit heb ik eens gelezen dat een specifiek aantal vissen in je huis voorspoed brengt. Het was, geloof ik, een Chinees gebruik. Ja, let maar eens op, in elk Chinees restaurant staat een aquarium. Het precieze aantal is me in de loop van de tijd ontschoten en zo komt het dat ik vissen blijf verstoppen in ons huis.

Onlangs had ik een lunchafspraak in Droog café, een verrukkelijke plek om wat te eten met grappige tuin, en wie schetst mijn verbazing naast ons tafeltje stond een aquarium. ‘Geluk’ dacht ik nog en zag opeens vissen rond een gedekte tafel zwemmen. Mocht je opzoek zijn naar wat geluk, een bezoekje aan Droog helpt.

Wat blijkt nou, het plaatsen van een vis of aquarium in je huis is geen sinecure, de juiste plek is van cruciaal belang. Zet je de vissenkom of vis in het Zuidoosten, dan brengt het je meer geld. Plaats je de vissen in het Noorden dan brengt het je carrière in een stroomversnelling. In het Oosten heeft het een positieve uitwerking op je gezondheid en op de familiebanden.Ik geloof dat het tijd wordt dat ik mijn vissen in huis eens ga rangschikken, want op sommige vlakken wil het niet zo vlotten. Gelukkig weet ik nu waar het aan ligt.

Afbeeldingsresultaat voor tuin van droogdesign
Gelukstuin van Droog                   foto van Siloagency.com

 

 

 

Niet voor de Poes

artemis-2-in-de-boom
Artemis in de boom                foto  Janine ten Horn

Nu eens geen groene halsband parkieten in de malussen, maar zwarte Artemis tussen de sierappeltjes. Artemis krijst niet zoals de parkieten graag doen en laat de rode appeltjes met rust. Artemis kijkt en kijkt. Dat kan ze heel goed. Ze observeert en is de rust zelve en geeft nooit commentaar. Heel prettig. Misschien kan ik een voorbeeld aan haar nemen. Dat zal de dochter en de man des huizes vast toejuichen.

Haar broer Apollo is een stuk minder rustig en beslist geen denker, meer een doener. Als er iets stuk valt, is het vrijwel zeker dat Apollo in de buurt is. Maar nieuwsgierig is hij wel.

apollo
foto MvL

Artemis keek hoe buurtbewoners op de laatste zondag van oktober bakken met bollen en planten vulden om de straat wat op te groenen. De winterbakken werden in de bankjes gezet en de bollenbakken even opgeborgen totdat ze, na hun winterslaap, zijn uitgekomen. In de lente worden de winterbakken vervangen door de bloeiende lentebakken. Kijk maar goed Artemis, het duurt even maar de P.C wordt heus wat groener.

bak-in-de-bak-tillen

 

Plantenjournaal – Festuca glauca en Eucalyptus gunnii
Voor de winterbak hebben we vanwege de grijsgroene kleur Eucalyptus en het grasje  Festuca glauca gecombineerd. De grijs/groene bladeren van de eerste geven een heerlijke eucalyptusgeur af, vooral als je het blad kneust. Het blad van de jonge eucalyptus is rond, maar naarmate hij ouder wordt, verandert de vorm naar langwerpig. De gunnii komt oorspronkelijk uit Tasmanië waar hij zowel in het laagland als op 1200 meter hoogte te vinden is. Hierdoor is deze soort bestand tegen behoorlijke vorst en doet deze het aardig goed in ons klimaat, maar al te strenge winters overleeft hij niet. Houdt van een zonnige plek!

De Festuca clauca, in het Nederlands ook wel zwenkgras genoemd, is een makkelijk siergrasje en kan bijna overal mee gecombineerd worden. Het grasje komt oorspronkelijk uit Zuid-Frankrijk en heeft opvallend, smal, blauw getint loof dat gedurende de winter niet verkleurt. In de zomer bloeit dit gras met bloei-aren, die eerst de kleur van het gras aannemen en later verkleuren naar strogeel.  Het is een goede bodembedekker, ook mooi voor op een graf.

Wonderlijk

vlieg-in-blad
foto MvL

Op het blad van het Zeeuws knoopje was iemand met een wit potlood in de weer geweest. Eerst fijne lijnen, vervolgens dikker en tenslotte lekker wit gekras. Een waar kunstwerkje. Ik was onder de indruk en wreef voorzichtig met m’n vinger over het blad, maar het bleek er niet opgetekend te zijn, nee, het zat in het blad zelf. Geen verdikkingen op het blad te voelen. Wonderlijk, hoe kan zo’n tekening onder een bladlaag terecht komen?

Het is soms fijn om in wonderen te geloven en bovendien goed voor je fantasie: zou het de plant zelf deze tekening hebben gemaakt? Ja, al is het tegen beter weten in, wonderen zijn heerlijk om in mee te gaan. Zo las ik gisteren in de Volkskrant dat een Amerikaanse tiener na een klap op z’n kop opeens alleen nog maar Spaans bleek te praten. Een taal die hij daarvoor nog niet beheerste. Ik stuurde het artikel meteen door aan de vriendin waarmee ik Spaanse les volg. Wij hebben elke week de grootste moeite om de opgegeven Spaanse woorden in ons hoofd te krijgen. Een kopstoot zou uitkomst bieden.

Het wonder van de witte lijnen zijn van vliegen of larven. Ze leven binnen in het blad en laten vraatsporen achter. De gangen worden ‘mijnen’ genoemd en de larven ‘mineerders’. Nogal heftig woorden voor zulke fijne gangen en kleine beestjes. Had ik het maar niet opgezocht en mijn fantasie de vrije loop laten gaan…

herfsbladeren aan de boom vanaf de grond gezien

Het leuke van kinderen is dat ze echt in wonderen geloven. Zo antwoordde Joris (4 jaar) op de vraag hoe het komt dat bladeren in de herfst opeens rood kleuren dat er ’s nachts kleine mannetjes met verfpistolen op het schoolplein komen om de bladeren van de bomen rood of geel te kleuren. Tja, dat is toch een beter verhaal dan de werkelijkheid.

Lees verder Wonderlijk

Lente in de herfst

reiger
Reiger bij de vijver van Hortus                   foto MvL

Hè wat zien ik? Een visje? De reiger is een geziene gast in Amsterdam, bijzonder is hij niet, maar toch blijft het een raar zo’n grote vogel in de stad. Hij blijft me imponeren. Met z’n elegante lange poten sluipt de vogel dichterbij, steeds dichterbij, ik begin me wat ongemakkelijk te voelen, blijf stil staan en probeer niet meer te bewegen. Hij schijnt nergens last van te hebben en is uitsluitend op zijn prooi gefixeerd. Ik pak voorzichtig m’n mobieltje en maak een foto. Hij slikt zijn prooi door, kijkt me even aan en loopt verder. Ik loop ook verder en kijk naar die andere natuur: het plantenrijk. Nog steeds staan in de Hortus een groot aantal planten in bloei.
Plantenjournaal – Begonia grandis Dryand

begonia-3
Begonia grandis Dryand             foto MvL

Het blad van de Begonia is opvallend. Lees verder Lente in de herfst

Pijlen

Afbeeldingsresultaat voor richard long  circle of autumn winds
Bron: http://www.stedelijk.nl

Mijn oog viel op de pijlen van Richard Long tijdens een wandeling in de kelder van het Stedelijk. Long is een Engelse kunstenaar uit Bristol die zich laat inspireren door de natuur. Hij speelt met het landschap om zich heen en maakt daar foto’s van. De meeste van zijn werken ontstaan tijdens een wandeling door de natuur. Zo is  A Line Made by Walking (1967) een afbeelding van waar hij op de grond een lange lijn ‘tekent’ door verschillende keren heen en weer te lopen. Door er een foto van te maken zie je een rechte lijn in het landschap. Rudy Fuchs die Long’s Circle of Autumn winds heeft opgenomen in zijn tentoonstelling ‘Opwinding’, leerde me anders kijken: niet alleen naar de pijlen of lijnen, maar ook naar de ruimtes er tussen of er omheen. En dan zie je opeens meer.

Plantenjournaal- Snavelbies

snavelbies
Snavelbies                                 foto:MvL

Snavelblies (Rhynchospora alba) bloeit meestal tot in augustus, maar bij mij op het dak bloeit hij nog steeds. De witte snavels staan op hoge grassprieten, het liefst met zijn voeten in de natte grond. Ze vallen vrolijk op, vooral tussen ander groen gras. En als je goed kijkt, zijn de ruimtes tussen de witte bloembladen net pijlen.

Lotus

lotus-2
Lotus                                     foto MvL

In het Hindoeïsme en Boeddhisme speelt de lotusbloem een grote rol. Het is een heilige bloem die symbool staat voor zuiverheid, puurheid, schoonheid, innerlijke groei en meer van zulks. Tja, ik moet toegeven hij is mooi, charismatisch en heeft zeker een grote aantrekkingskracht. Ook voor de hommel.

In het begin is hij niet mooi, maar moddert ie wat aan. De lotusbloem nestelt zich namelijk in de modder onder water en groeit dan heel krachtig naar het licht toe, waarna er een prachtige bloem op het water te voorschijn komt, zonder een spatje modder.’Groei naar verlichting’ noemen ze dat in het isme. Mensen kunnen dat ook. Zie de modder als onwetendheid en lijden en naarmate je groeit wordt je wijzer en zal je een keer de verlichting komen. Bij mij werkt het andersom, hoe onwetender hoe lichter.

lotus-met-hommel
Lotus    Hortus  Amsterdam           foto MvL

De bloem sluit zich ’s avonds en bloeit ’s morgens weer op. Misschien schuilt daarin het geheim: vroeg slapen en vroeg weer op, dan komt die verlichting vanzelf. Welterusten.

lotus
Lotus Hortus Amsterdam        foto MvL

Wie niet weg is…

Groene Vrijdag Header

Acht, negen tien… wie niet weg is, is gezien! In de Volkskrant las ik dat in een klein Italiaans dorpje, even boven Milaan, op hoog niveau verstoppertje wordt gespeeld, niet door kinderen maar door grote mensen. Het gaat om de wereldkampioenschappen verstoppertje spelen en met een beetje geluk zien we dat op de volgende spelen terug. Officials lopen rond om te oordelen of het een Olympisch waardige sport is. Het lijkt me wel wat. Ik speelde het vroeger al graag en hou er nog steeds van om me af en toe te verstoppen. Heeft Nederland al een team?

Plantenjournaal- Zonnehoed (Echinacea purpurea hybrid)

echinacea-pururea-hybrisis
Echinacea purpurea hybrid       foto:MvL

Deze zonnehoed heeft zijn kroonbladeren op half zeven hangen. Hij lijkt een beetje moe. Dat kan ik me heel goed voorstellen als de ganse dag immens veel mensen naar je staren. Ik zag deze Echinacea purpurea  op de Hampton Court flower show,  waar zoveel mensen op afkomen dat je meer tegen hoofden met zonnehoeden aan zit te turen, dan dat je planten kan bewonderen. In de ochtend ging het nog wel, maar in de middag: veel te druk. Mijn oog viel op het kleine groene beestje, dat rustig bleef zitten en zich niets aantrok van al die pottenkijkers. De rest van de middag ben ik ook maar gaan zitten, achter boom waar niemand me vinden kon.

Nog even iets over de mooie Echinacea: ze komt van nature voor in Noord-Amerika. Het is een typische prairie plant die in de zomer en nazomer bloeit, sommigen zelfs tot laat in oktober en ze kunnen wel 1.20 meter hoog worden. De twee soorten die het meest voorkomen zijn de Echinacea Purpurea (rode Zonnehoed) en de Echinacea paradoxa (gele Zonnehoed). Ze staan het liefst op een zonnige standplaats al kunnen de planten lichte schaduw ook aardig verdragen.

Zeeraket

Afbeeldingsresultaat voor nieuwe planeet ontdekt
Impressie planeet Proxima b               foto:ESO/M. Kornmesser

Een nieuwe vakantiebestemming: Planeet Proxima b. Net ontdekt én op steenworp afstand van de aarde. Dat ‘steenworp’ moet wel kosmisch bekeken worden, ‘slechts’ vier lichtjaar van de aarde, dat wil zeggen 40 biljoen kilometer verderop. Dus voordat je er bent, ben je generaties verder. Die afstand alleen al, is zo moeilijk voor te stellen. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat wetenschappers in staat zijn zo’n verre ontdekking te doen? De planeet schijnt op onze aarde te lijken, ongeveer dezelfde samenstelling en Proxima b draait ook om een ster. Mogelijk wonen er buitenaardse wezens, maar dat wordt nader onderzocht. In tussentijd fantaseer ik verder over m’n nieuwe vakantiebestemming en haar inwoners. Ze lijken me heel aardig.

Plantenjournaal-Zeeraket

Zeeraket
Zeeraket op het strand van Noordwijk          bron:MvL

Lees verder Zeeraket

Stof (tot nadenken)

Hazenstaart Lagurus ovatus
Hazenstaart              bron: MvL

Planten geven de wereld  zuurstof en dat geldt niet alleen voor buiten maar ook voor binnen. Binnenplanten zetten CO2 om in zuurstof, net als de bomen buiten. Bovendien halen sommige planten het fijnstof uit je huis. De varen (nephrolepsis exaltata) en de lepelplant (spathiphyllum) zijn specialisten in het zuiveren van lucht. Waarom dan nog je huis stoffen als de planten het voor je doen?

Dust if you must, but wouldn’t it be better
To paint a picture or write a letter,
Bake a cake or plant a seed,
Ponder the difference between want and need?

Dust if you must, but there’s not much time,
With rivers to swim and mountains to climb,
Music to hear and books to read,
Friends to cherish and life to lead.

Dust if you must, but the world’s out there
With the sun in your eyes, the wind in your hair,
A flutter of snow, a shower of rain.
This day will not come ‘round again.

Dust if you must, but bear in mind,
Old age will come and it’s not always kind.
And when you go and go you must,
You, yourself, will make more dust.

Rose Milligan

Plantenjournaal-De Lepelplant (Spathiphyllum)

De Lepelplant          bron:gezond10.nl

De Groene Klas is een project waar elk kind een plant krijgt om deze te verzorgen en te leren over het wel en wee van de plant. Als het kind over gaat, gaat de plant ook mee over. Voor dit project zocht ik een aantal sterke, makkelijk te verzorgen planten, anders zou de plant het eerste schooljaar al niet halen. Een van de uitverkorene is de lepelplant. Hij lijkt een beetje op op de Aronskelk en komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. In het Amazone gebied staan deze planten vaak met hun voeten in het water wanneer de rivieren buiten hun oevers treden. Ze houden dus van flink wat water en voelen zich ook best op hun gemak op donkere plekken. Het zijn sterke, luchtzuiverende planten. Geef ze een keer per week flink wat water en mocht je dat vergeten, dan waarschuwen ze je meteen door hun bladeren te laten hangen. De plant staat overigens meteen weer fier recht op als hij te drinken heeft gehad. Een kind kan de was doen.