Alle berichten door movanlennep

Sneeuwklokje

Sneeuwklokje 3 Vondelpark

Sneeuwklokjes in het Vondelpark                                                   foto MvL

Op een school in Amsterdam Zuid loopt een enthousiaste juf rond. Ze is gek van sneeuwklokjes. Zij is niet de enige. Er bestaat een ware galanthomania, zeg maar gerust een sneeuwklokjesgekte, die ooit in Engeland begon.

In de herfst kwam de juf met 30.000 bolletjes aanzetten. Ze moesten snel geplant worden, want het bolletje van de sneeuwklok is gevoelig en droogt snel uit. Dertig jongetjes en meisjes van groep 5 hielpen de juf mee de bolletjes te planten, zo’n duizend per kind. Kinderarbeid.  De bedoeling was om in het Vondelpark een route van sneeuwklokjes te maken.

De juf had mij gevraagd om in de klas iets over die voorjaarsbloemen te vertellen. Ter voorbereiding op de les leek het mij aardig om vandaag het spoor van de sneeuwklokjes te volgen. Het duurde even voordat ik het sneeuwklokjes-pad gevonden had, maar bij het sleutelbruggetje zag ik enkele witte groepjes staan. Dit moest het zijn. De kinderen hadden niet alleen langs het pad, maar ook midden op het pad gepoot, die bloemetjes waren intussen goed plat. De route was wel erg kort voor 30.000 bolletjes. Zou de rest in de vijver liggen of zouden ze nog ondergronds zijn en volgend jaar pas bovengronds komen?

Sneeuwklokje 4 Vondelpark
Galanthus nivalis                        foto MvL

De Galanthus nivalis heet het gewone sneeuwklokje. Maar zo gewoon is het niet. Pas als je door de knieën gaat zie je de schoonheid van het plantje. Drie witte bloemblaadjes met binnenin drie groen gevlekte, hangend aan een iel stengeltje dat weer en wind doorstaat en na een regen of sneeuwbui fier overeind blijft staan. Adriaan van Dis beschreef het mooi in IJskoud de eerste (uit Tuin in de branding):

Over de zomer kan ik zingen
Ook de lente krijgt mijn lied.
Maar ik kan me niet bedwingen
Bij de eerste sneeuwklokspriet.

Die eigenwijze witte donder
Die zich door de korstgrond spiest
Is voor mij een wilskrachtwonder,
Want wie bloeit nou als het vriest?

En daarom, als de kou de grond kust,
Laat ik mijn wanten in de kast
En kniel met blote handen
Voor mijn eerste voorjaarsgast.

Onbevreesd

fearless girl
The Fearless girl                   foto AP: Mark Lennihan

Jong en onbevreesd stond ze daar opeens voor de stier van Wall Street. Een vrolijke actie van de Amerikaanse fondsbeheerder State Street met de oproep om meer vrouwen aan het roer te krijgen. En dat allemaal vanwege Internationale Vrouwendag. Zou het lukken? En blijft het bronzen meisje staan? Het beeldje is net als destijds de bronzen stier, zonder toestemming geplaatst. Het beeld, dat symbool stond voor de kracht en macht van het Amerikaanse volk na de beurscrash van 1987, werd omarmd door de New Yorkers en mocht daarom in hun stad blijven staan. Dat gebeurt vast en zeker ook met het onbevreesde meisje. Aan haar zal het niet liggen. Die twee op Wall Street zijn wel aan elkaar gewaagd. Nu de echte vrouwen nog. Kunnen ze onbevreesd blijven?

Dat onbevreesd zijn, bleef even hangen. Ik kreeg er allerlei hersenspinsels bij. Was ik vroeger minder bang dan nu? Ik geloof het wel. Dat verklaart natuurlijk  menige confrontatie met m’n puberdochter. Zij is dat onbevreesde meisje en ik de stier.

Plantenjournaal- Sterhyacint (Scilla)

sterhyacint
Scilla                    foto MvL

De Scilla met haar mooie ster- tot klokvormige bloemetjes in knikkende losse trosjes is één van de eerste bollen (samen met de sneeuwklokjes) die mijn tuintje opsiert. Normaal is ze blauw, maar nu staat ze er nog wat bleekjes bij. Oorspronkelijk komt de plant uit Iran. Zeer geschikt voor verwildering. U ook? Doet het ook goed in pot. Het kan veel schaduw hebben en trotseert koude winters.

Los ’t op met bloemen

bloem-etalage
Etalage Constantijn Huygensstraat A’dam          foto MvL

‘ Flowers can’t solve all problems, but it’s a great start’. Leuke tekst, toch? Ik las het op een raam van een bloemenwinkel in de Constantijn Huygensstraat en dacht aan de bloemwinkels in Moskou, waarvan er veel 24 uur per dag open schijnen te zijn, omdat een Rus zonder bloemen niet ongestraft laat thuis kan komen. ’s Nachts komt de Rus daar bloemen kopen, omdat hij moest overwerken of omdat er iets anders tussen kwam op weg naar huis. Een of twee bloemen volstaan niet in Ruslandhet moet een flinke bos zijn én wel met een oneven aantal bloemen. Een even aantal geef je als er iemand dood is. De kleur is ook niet onbelangrijk, maar hoe dat zit ben ik vergeten. Overwerken in Moskou is een dure grap, een mooie bos bloemen kost al gauw 50 euro. Eigenlijk moet je overwerken om een bos bloemen te kunnen betalen.

Daar heeft de Nederlandse man geen last van. De prijs van een bos bloemen ligt hier aanzienlijk lager. Je kan zelfs bloemen per stuk kopen en enkele bloemen in een vaas misstaan geheel niet. Dus de Nederlandse man hoeft niet over te werken om bloemen mee te brengen. Daarom zeg ik “Flowers, what else ?’ 

Winterbloem

virburnum-sneeuw
Virburnum x bodnantense                             Foto MvL

Winter, lente en Valentijn’s onzin en dat allemaal in één week. Zo’n witte witte wereld op zondag blijft toch wonderlijk schoon. Met sjaal en muts het park ingaan en dan verrast worden door een struik roze winterbloemen. Daar kan geen Valetijn’s bloem tegenop. Zoveel winterbloeiers zijn er trouwens niet, maar de Viburnum x bodnantense ‘Dawn’ bloeit zachtroze en trekt zich weinig aan van wat sneeuw of strenge vorst. Het lijkt net een voorjaarsbloesem, maar hij showt zijn bloemen al vanaf december tot ver in maart. Lekker lang dus. De bloemen hangen in trosjes bij elkaar. Bij het uitlopen is de buitenkant van de bloem overwegend rood. Na het openen van de trompetvormige bloemen begint de verkleuring: van roze naar wit.

sneeuwboom
                                                                                                foto MvL

Geen zin in een sneeuwpop maken, een sneeuwboom is een fluitje van een cent. Halverwege de week werd het even lente. Zo’n dag waarop je als kind je moeder vraagt of je mét zonder jas naar buiten mag. ‘Hoe wil je dat doen? ‘ riep m’n moeder dan lachend.

Plantenjournaal – Sarcococca confusa
Een andere bloeiende en geurende struik is de Sarcococca confusa.  Een wintergroene plant met kleine witte bloemen die later in het jaar zwarte bessen krijgt. Kan goed in de schaduw staan en is zeer geschikt om als lage heg te dienen. Mét zonder jas.

sarracosa
Saracococca confusa             Foto Janine ten Horn

 

 

 

God

uitzicht-amsterdam
Amsterdam  Zuider Amstelkanaal                  foto MvL

Op reis kijk ik anders. Ver weg lijkt alles mooier. Maar dat is natuurlijk onzin want als je goed kijkt is het dichtbij huis minstens zo mooi. Het is gewoon een kwestie van je ogen de kost geven. Toch mis ik veel omdat m’n hoofd van A naar B bezig is. Niet bezig zijn en onderweg goed om je heen kijken en voilà er gaat een  wereld voor je open. Het lukt me steeds beter om in die wereld te zijn. Zo fietste ik laatst in de Beethovenstraat over het Zuider Amstelkanaal en zag dit filmisch dauwbeeld.

Wel handig als je op de plaats van bestemming je hoofd er weer bij hebt. Dat lukt me dan de laatste tijd steeds minder. Zo ben ik het afgelopen halfjaar 3 fietsen kwijt geraakt. Niet door een dief, maar door vergeten de fiets op slot te zetten. Gisteren lunchte ik met een vriend in de buurt van het concertgebouw en had m’n fiets gestald voor een hokje waarop staat te lezen God Zoekt Jou! Met uitroepteken. Ik rende snel weg en dacht: m’n fiets staat hier tenminste veilig.

Toen ik twee uur later wilde afrekenen, zocht ik m’n tas met portemonnee. Nee, toch niet weer, hij moest nog in mijn fietskrat liggen, vergeten mee te nemen. Ik rende terug naar God en ja hoor, daar lag mijn tas in het kratje.  Zelfs met de rits open en het fietssleuteltje bovenop. Niks weg. Ik bedankte God en betaalde blij de rekening.

Plantenjournaal-Varen en crocus in de sneeuw

sneeuwvaren-2

foto MvL

De wintergroene varen is mijn favoriet.  Ook in de sneeuw steelt hij de show in mijn kleine tuintje. Evenals de kleine gele krokus , die als eerste de tuin kleurt.

bolletje-op-springen
foto MvL

 

 

 

Ontbijtje

Afbeeldingsresultaat voor Het meisje aan het ontbijt
Hollands meisje aan het ontbijt  van Liotard                                 bron:nu.nl

‘Mam, ik ga ontbijten met Zoë’ riep m’n dochter en weg was ze. Later beklaagde ze zich dat het best wel duur was om buitenshuis te ontbijten. Ik knikte. De jeugd schijnt tegenwoordig  buiten de deur te eten inclusief de ochtendmaaltijd. Gemak, dacht ik, maar gezellig is het natuurlijk wel. Toen onlangs vroeg in de ochtend de stroom uitviel en heel Amsterdam donker bleef, ontbeet ik samen met dochter bij het kaarslicht. Dát was pas gezellig. Ik voelde dan ook een lichte teleurstelling toen de lichten opeens weer aansprongen. Weg romantiek.

Over romantiek gesproken. Wat te denken van het Hollandse meisje aan het ontbijt, pas aangekomen in het Rijks, schenkt ze heel secuur een kopje koffie. De eenvoud, rust en sobere kleuren komen je te gemoed. Het lijkt het buurmeisje van Vermeer, maar dit Hollandse typje is niet geschilderd door onze Hollandse meester, maar door de Zwitserse Liotard. Wel in dezelfde tijd als het melkmeisje. Het schilderij klein van stuk, is behoorlijk indrukkend als je ervoor staat. Nog een stapje dichterbij en je ziet dat het randje om de pastelblauwe tafel een beetje versleten is. Het hout schemert er door heen, alsof het goud is.

Plantenjournaal – Pannenkoekplant (Pilea Peperomioides)

pannenkoekplant
Pannenkoekplant                   foto MvL

Bananen pannenkoekjes zijn hip om de dag mee te beginnen. Althans bij de foodies en sinds kort ook hier in huis. We doen ons best om erbij te horen. Je maakt ze met een beetje bakpoeder, ei en banaan. C’est tout. Ze lijken op American pancakes, maar dan zonder suiker, melk en tarwe. Lekker licht, doch voedzaam.

Wat ook al enige tijdje hip is, is de pannenkoekplant. Een ouderwetse plant, terug van weggeweest met dank aan instagram. Een pannenkoekplantgek plaatste elke dag een foto van haar baby pannenkoekplantje en dat werd zo’n hit dat volgers graag een stekje wilden. Ook de commercie deed mee. Opeens zie je de pannenkoeken prominent in de plantenwinkels staan, maar hij is ook écht leuk. Met een koddige stip op z’n ronde blad maakt hij een vrolijke indruk. Hij zuivert de lucht en is bovendien makkelijk te verzorgen.

 

Uitzicht

uitzicht-voorlinden
Uitzicht vanuit museum Voorlinden                foto MvL

Er zaten veel grijze dagen in deze week. En weer is het een grijze bende vandaag. Houdt dat dan nooit op? Wat te doen?  Zoeken naar licht, dacht ik na enig staren door de ramen en mijn oog viel op lichte versiering in de boom. Het waren de knoppen van de Magnolia. Eenmaal bij de boom aangekomen, voelde ik voorzichtig aan haar knoppen. Fluweel zacht. Zo zacht had ik nooit verwacht en opeens begon het licht door te breken. Ik keek even om me heen of niemand mee keek en aaide snel met m’n ogen dicht nog een keer. Een sensatie.

Mocht de boom niet helpen, laat de boel de boel en zoek heil in een museum. Ook als kunst je niet interesseert, zijn er altijd nog de ramen waardoor je naar buiten kan staren. En met een beetje geluk zie je dan het mooiste kunstwerk van de tentoonstelling. Dat overkwam mij in het Museum Voorlinden.

kelly-groen
Green Relief (2007) van Kelly                             foto MvL

De kunst in het museum is afwisselend en zeker de moeite waard, maar de ruimte en het uitzicht op de tuin doen daarvoor niet onder. De Opluchting in het Groen van Kelly past goed bij dit uitzicht. Trouwens de andere 80 werken van Ellsworth Kelly (1923- 2015) ook. Door zijn abstractie en heldere kleuren is Kelly’s werk overzichtelijk, wat heel prettig aanvoelt. Is het de eenvoud? Sommige vormen in zijn werk begin je opeens te herkennen als je naar buiten kijkt. Na een rondje Kelly besluit ik om de rest van de middag te gaan zitten om naar buiten te staren. Dat is iets anders dan goed en geduldig kijken, maar goed de boog kan niet altijd gespannen zijn.

Plantenjournaal-Magnolia

kelly-tekening
Magnolia (1966) van Kelly                  foto MvL

De bloem van de Magnolia lijkt op die van de tulp. Dat zie je ook een beetje in bovenstaande tekening van Kelly. In de volksmond wordt de boom ook wel eens ‘Tulpenboom’ genoemd, niet te verwarren met de ‘echte’ Tulpenboom, de Liriodendron. De Nederlandse naam is Beverboom, een minder elegantere naam, maar dat is gekomen omdat men dacht dat de bloemen het lievelingseten van de bever was. De Magnolia bloeit vroeg in het voorjaar met grote witte of roze bloemen en verspreidt een anijs achtige geur. De knoppen zijn vorstgevoelig, dus het blijft altijd een verrassing of ze na de winter uitkomen, maar zacht zijn ze nu al.

De zachte knoppen van de Magnolia               foto MvL

 

Mooi uitgebloeid

kaardebol
Kaardenbol                                    foto MvL

Uitgebloeid is niet lelijk. Sommige bloemen zijn dan juist op hun mooist. Zie de kaardenbol (dipsacus fullonum). Hoewel een bloeiende kaardenbol ook bijzonder is, zeker het begin van de bloei: vanuit het midden van de nog groene bol verschijnen in juli kleine lila bloempjes die zich vervolgens naar boven en beneden uitspreiden totdat de bol helemaal paars is gekleurd. Toch vind ik  de uitgebloeide kaardenbol meer hebben, zowel in een vaas als in het landschap. Vooral als er dauw of sneeuw op ligt, dan worden ze opeens heel kwetsbaar, terwijl alles aan de plant prikt: stekels aan het blad, stekels op de stengel en flinke stekels op z’n bol.Wees dus gewaarschuwd, niet bepaald een bloem om zonder handschoen aan te pakken.

Dat is anders met uitgebloeide tulpen. Het blad van de uitgebloeide Franse tulp is bijna zijde zacht. Eigenlijk is de tulp het schoonst net voordat zij haar kroonbladen laat vallen.

franse-tulp
Franse tulp                        MvL

 

Visgeluk

vis-restaurant
aquarium bij Droog                    foto: MvL

In ons huis zie je af en toe een vis, meestal op een verscholen plek. Ze zijn van hout, steen, geschilderd of gewoon getekend. Het lijkt een geheime opdracht waar mijn huisgenoten niets van weten. En misschien maar beter ook, opdat ze me anders weer hard uitlachen. Ooit heb ik eens gelezen dat een specifiek aantal vissen in je huis voorspoed brengt. Het was, geloof ik, een Chinees gebruik. Ja, let maar eens op, in elk Chinees restaurant staat een aquarium. Het precieze aantal is me in de loop van de tijd ontschoten en zo komt het dat ik vissen blijf verstoppen in ons huis.

Onlangs had ik een lunchafspraak in Droog café, een verrukkelijke plek om wat te eten met grappige tuin, en wie schetst mijn verbazing naast ons tafeltje stond een aquarium. ‘Geluk’ dacht ik nog en zag opeens vissen rond een gedekte tafel zwemmen. Mocht je opzoek zijn naar wat geluk, een bezoekje aan Droog helpt.

Wat blijkt nou, het plaatsen van een vis of aquarium in je huis is geen sinecure, de juiste plek is van cruciaal belang. Zet je de vissenkom of vis in het Zuidoosten, dan brengt het je meer geld. Plaats je de vissen in het Noorden dan brengt het je carrière in een stroomversnelling. In het Oosten heeft het een positieve uitwerking op je gezondheid en op de familiebanden.Ik geloof dat het tijd wordt dat ik mijn vissen in huis eens ga rangschikken, want op sommige vlakken wil het niet zo vlotten. Gelukkig weet ik nu waar het aan ligt.

Afbeeldingsresultaat voor tuin van droogdesign
Gelukstuin van Droog                   foto van Siloagency.com

 

 

 

Niet voor de Poes

artemis-2-in-de-boom
Artemis in de boom                foto  Janine ten Horn

Nu eens geen groene halsband parkieten in de malussen, maar zwarte Artemis tussen de sierappeltjes. Artemis krijst niet zoals de parkieten graag doen en laat de rode appeltjes met rust. Artemis kijkt en kijkt. Dat kan ze heel goed. Ze observeert en is de rust zelve en geeft nooit commentaar. Heel prettig. Misschien kan ik een voorbeeld aan haar nemen. Dat zal de dochter en de man des huizes vast toejuichen.

Haar broer Apollo is een stuk minder rustig en beslist geen denker, meer een doener. Als er iets stuk valt, is het vrijwel zeker dat Apollo in de buurt is. Maar nieuwsgierig is hij wel.

apollo
foto MvL

Artemis keek hoe buurtbewoners op de laatste zondag van oktober bakken met bollen en planten vulden om de straat wat op te groenen. De winterbakken werden in de bankjes gezet en de bollenbakken even opgeborgen totdat ze, na hun winterslaap, zijn uitgekomen. In de lente worden de winterbakken vervangen door de bloeiende lentebakken. Kijk maar goed Artemis, het duurt even maar de P.C wordt heus wat groener.

bak-in-de-bak-tillen

 

Plantenjournaal – Festuca glauca en Eucalyptus gunnii
Voor de winterbak hebben we vanwege de grijsgroene kleur Eucalyptus en het grasje  Festuca glauca gecombineerd. De grijs/groene bladeren van de eerste geven een heerlijke eucalyptusgeur af, vooral als je het blad kneust. Het blad van de jonge eucalyptus is rond, maar naarmate hij ouder wordt, verandert de vorm naar langwerpig. De gunnii komt oorspronkelijk uit Tasmanië waar hij zowel in het laagland als op 1200 meter hoogte te vinden is. Hierdoor is deze soort bestand tegen behoorlijke vorst en doet deze het aardig goed in ons klimaat, maar al te strenge winters overleeft hij niet. Houdt van een zonnige plek!

De Festuca clauca, in het Nederlands ook wel zwenkgras genoemd, is een makkelijk siergrasje en kan bijna overal mee gecombineerd worden. Het grasje komt oorspronkelijk uit Zuid-Frankrijk en heeft opvallend, smal, blauw getint loof dat gedurende de winter niet verkleurt. In de zomer bloeit dit gras met bloei-aren, die eerst de kleur van het gras aannemen en later verkleuren naar strogeel.  Het is een goede bodembedekker, ook mooi voor op een graf.